Gergiev Festival
do
13-9-2012 11:36
Al
twee keer presenteerde het Gergiev festival in de Laurenskerk een perfecte
avond. En die werd deze derde keer nog overtroffen. Een Belgisch
strijkersgezelschap (met luit) onder de merkwaardige naam Public Transports
concerteerde met een kwartet prachtige stemmen die alle registers bestreken.
Centraal stond Psalm 107, een werk van Henry Purcell. Daarin schijnt sprake te
zijn van een schipbreuk dus de verbinding met het thema “ water” was weer
gelegd.
Dan
weer breekbaar en klagelijk, dan weer smachtend en jubelend klonken de hymnen
van Purcell, extra goed tot hun recht komend in de galmende akoestiek van het
smalle gedeelte achteraan van de Laurenskerk. Hemelse klanken; iets anders dan
dit cliche kan ik er niet voor bedenken. Maar dan heb ik het nog niet gehad
over het hoogtepunt van de avond; een improvisatie van een klein kwartier op
het magnifieke grote orgel van de Laurenskerk door Hayo Boerema. “ Nou de kerk
staat er toch nog” zei directeur Frank Migchielsen van de Laurenskerk
achteraf gekscherend tegen me. De dreunende bastonen uit de grote orgelpijpen
die de kerk kwamen binnenrollen brachten het stucwerk inderdaad aan het
twijfelen: blijven we zitten of vallen we met zijn allen omlaag? Zulke klanken
uit een orgel heb ik nog nooit gehoord. Diegenen die kicken op electronica in
de hedendaagse muziek moeten na het aanhoren van wat je uit een orgel allemaal
te voorschijn kunt toveren toch tot de conclusie komen dat digitaal
geproduceerde klanken toch maar armoede is vergeleken met deze giga analoge
geweld.. En hoe geraffineerd wist Boerema de kerk als klankkast te gebruiken
door ritmisch de echo mee te laten spelen in zijn werk. Bach, Jimmy Smith en
Emerson, Lake en Palmer bij elkaar; alles nam hij mee in zijn versie van psalm
107 van Purcell dat van het bedaagde publiek desondanks een stormachtig applaus
en zelfs een enkele juichkreet verwierf. Degenen die thuis waren gebleven voor
de verkiezingsavond hadden groot ongelijk. De hele uitzending is te
herbeluisteren op
http://radio.omroep.nl/u/186578/?silverlight.
(er gaat wel een drie kwartier radio uitzending aan
vooraf) Aanbevolen! (op de geluidsband begint het de orgelimprovisatie op 1 uur
50 minuten precies.; wel afdraaien op een stereoinstallatie wijd open met
woofer!!) Vergeet dan ook de slothymne van Purcell te beluisteren. Ook zeer de
moeite waard.
Tjeu
Gergiev Festival
14-9-2011
gezien: Sea Orpheus in
Laurenskerk in het kader van Gergiev Festival
Dat prachtige orgel in de
met kaarsenluchters stemmig verlichte Laurenskerk vermengd met de klanken van
het Rotterdams Philharmonisch, althans een deel daarvan; het kan bijna niet
mooier. Dat vond ik vorig jaar al maar deze keer was het weer even luisterrijk.
De wereldpremière van “Sea Orpheus” van Maxwell Davies werd door het
strijkersensemble staande uitgevoerd, waarmee de dynamiek van dat stuk (de zee
in zijn wilde en rustige gedaante) extra werd benadrukt. Niet in de laatste
plaats door de expressieve speelstijl van violiste en concertmeester Antje
Weithaas die zowel met de strijkstok als met haar lichaamstaal het ensemble
ernorm opjoeg. De compositie Sea Eagle van dezelfde componist met een
merkwaardige gecombineerde solorol voor fagot en trompet toverde de kerk om in
een reusachtig fjord waarboven de adelaar op de thermiek majeastueus heen en
weer zeilde. Ik zat met mijn ogen dicht weer helemaal in Canada.
Het orgelconcert van
Poulenc deed orgel en orkest naadloos op elkaar aansluiten. Bepaald niet
gemakkelijk, die communicatie tussen de onzichtbare orgelspeler boven en het
orkest beneden dat behendig en speels rondom de indringende orgeltonen bleef
cirkelen. Doe mij nog maar een paar van dit soort concerten!
Tjeu
Geen opmerkingen:
Een reactie posten